Yay yapımında bir atölyenin sürekliliği, kalıpların ve alışkanlıkların kimde kaldığına bağlıdır. François Nicolas Voirin 1885'te öldüğünde işliği kapanmadı; Louis Thomassin üretimi ustanın dul eşiyle birlikte sürdürdü.
Aynı anda başka bir ayrışma da oldu. Joseph Alfred Lamy ile Charles Nicolas Bazin atölyeden ayrılıp kendi yollarına gitti; tek bir kökten üç ayrı çizgi doğdu.
Thomassin'in sürdürdüğü hat Voirin'in denge anlayışını taşıdı. Ağırlığın uç ile topuk arasındaki dağılımı ve çubuğun kesit değişimi aynı çizgide kaldı; ayrılanlar ise kendi ölçülerini aradı. Aynı dönemde üretilmiş dört ayrı imzalı yayın ayrı karakterler göstermesi, bölünmenin piyasada bıraktığı en somut izdir.
Bu bölünme yay piyasasında bir ayrım noktasıdır. Aynı dönemde üretilmiş dört ayrı imzalı yay, aynı atölyeden çıkmış olmalarına karşın ayrı karakterler gösterebiliyor. Tek bir kökten üç ayrı çizginin doğması, yay yapımında aktarımın kurum değil kişi üzerinden yürüdüğünü bir kez daha gösteriyor.
İcracı için sonuç basittir. Bir ustanın adı yayın nasıl çalacağını tek başına söylemez; aynı imzayı taşıyan iki çubuk bile ayrı deneniyor. Aynı imzayı taşıyan iki çubuğun bile ayrı denenmesi, yay seçiminde adın tek başına yetmediğini gösteriyor.