Wilhelm Fitzenhagen, Friedrich Grützmacher'in yetiştirdiği çellistler arasında anılıyor. Moskova Konservatuvarı'nda çalıştı ve dönemin Rus müzik çevresinin içinde yer aldı.
Adı en çok kendisine yazılan bir eserle birlikte geçiyor. İcracının eser üzerindeki müdahalesi bölüm sırasına ve kesmelere kadar uzandı; yapıt uzun yıllar bu değiştirilmiş biçimiyle çalındı.
Bu durum ondokuzuncu yüzyılda alışılmadık değildi. İcracı ile besteci arasındaki ilişki, eserin son biçimini birlikte belirleyen bir çalışma olarak görülüyordu; çalan kişinin çalgı bilgisi metne doğrudan giriyordu.
Bugünkü tartışma iki metin arasında sürüyor. Bestecinin özgün düzeni ile icracının düzenlediği biçim ayrı baskılar hâlinde bulunuyor; icracılar hangisini çalacağına kendisi karar veriyor. Hoca ile öğrencinin aynı müdahale alışkanlığını taşıması, dönemin editör anlayışının kişisel bir tercih değil yaygın bir tutum olduğunu gösteriyor.
Hoca ile öğrencinin aynı alışkanlığı taşıması dikkat çekiyor. Grützmacher baskılarda müdahale ederken Fitzenhagen eserin yapısında müdahale etti; ikisi de dönemin editör anlayışının içinden çıktı. Özgün düzen ile düzenlenmiş biçimin ayrı baskılar hâlinde bulunması, kararı her kuşakta yeniden icracıya bırakıyor.