Çello öğretiminde etüt derlemeleri eserlerin yanında ayrı bir yer tutuyor. Her derleme belirli bir el sorununu hedefler ve o sorunu eser bağlamından yalıtarak çalıştırır. Seçim rastgele yapılmaz.
Dotzauer'in derlemeleri sorun merkezli yaklaşımın temelini attı. Belirli bir pozisyon geçişi, belirli bir yay düzeni ya da belirli bir aralık, etüdün tamamı boyunca tekrarlanır ve el o düzene oturur.
Günlük çalışma derlemeleri ayrı bir türdür. Klengel'in ve Grützmacher'in bu türdeki derlemeleri tek tek sorunları değil, elin bütün gün içindeki hazırlığını hedefler; tonalite dizileri üzerinden kurulur. Bir eksiğin kapanmasıyla dağara dönülmesi, çalışma düzenini kapalı bir döngü hâline getiriyor.
Çeviklik derlemeleri üçüncü bir başlıktır. Cossmann'ın hazırladığı çalışma bu hatta durur; hız ve parmak bağımsızlığı eser çalmadan önce ayrı bir çalışma olarak ele alınır. Bir derlemeyi baştan sona çalmak yerine eksiğe karşılık gelen etüdü seçmek, çalışma zamanını sorun başına dağıtmanın en ölçülü yoludur.
Bir derlemeyi baştan sona çalmak amaç değildir. İcracı kendi eksiğine karşılık gelen etüdü seçer, o etüdü sorun kapanana kadar çalışır ve sonra dağara döner. Etüdün sorun kapanana kadar çalışılıp sonra dağara dönülmesi, derlemeleri amaç değil araç konumunda tutuyor.